Αναχώρηση Aegean από Ελευθέριος Βενιζέλος για Μόναχο. Στη ώρα της, καλή εξυπηρέτηση, μια χαρά πτήση. Το αεροπλάνο προσγειώνεται ΣΤΟ ΜΟΝΑΧΟ λοιπόν… τροχοδρομεί…. ΞΑΦΝΙΚΑ…. “ταράμ…. ταρανταραράμ… ΣΥΡΤΑΚΙ…ZORBA the GREEK!!!
ΑΜΑΝ!! Τι είναι τουτ’; Zorba the greek στο Μόναχο!! ΤΩΡΑ λέω θα σκάσει και ο Μουσακάς!! ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ δεν λέμε κάτι ΚΑΤΑ του Zorba και του Μ. Θεοδωράκη, respect! Θίγουμε – mourmourame για το πώς και με τι έχει ταυτιστεί πλέον η Ελλάδα, κυρίως στο δικό μας μυαλό. IF YOU KNOW WHAT I mean…. Η Ελλάδα παντού!
Πλέον φτάνουμε σε ξένο αεροδρόμιο και βάζουμε “Zorba”. Σε λίγο θα μοιράζουμε και duty free μπουκαλάκια με άρωμα τζατζίκι πριν βγούμε από το αεροπλάνο!!
Mour: Σε ότι αφορά την Aegean το βρήκα foul. Εν έτει 2010 και σε ξένο έδαφος… άλλαξε πια αυτό το”σταθμό” . Όσο μπορώ να θυμηθώ… στις πτήσεις και σε “αφίξεις” – “αναχωρήσεις” Zorba the Greek. Χάθηκε να βάλεις ένα νέο καλλιτέχνη. Για τα ονόματα των αεροσκαφών έκανες διαγωνισμό… κάνε και ένα διαγωνισμό για τη μουσική ΜΕΣΑ στα αεροπλάνα. Τόσοι νέοι καλλιτέχνες εκεί έξω... με εξαιρετικές δουλειές, που κόπτονται να προωθήσουν την δουλειά τους. (θα τρέχεις από πίσω τους μόλις γίνουν γνωστοί βέβαια). Άσε τη Ρεμπούτσικα που θα σου ζητήσει εκατοντάδες χιλιάδες Ευρώ για να σου σερβίρει ένα copy της “Πολίτικης κουζίνας” .
Mour2 και βασικότερο: Το post ξεκίνησε με την παραπάνω σκέψη, όταν λοιπόν προσγειώθηκα στο Μόναχο. Δεν μου άρεσε, γιατί σκέφτηκα ότι ειδικά εμείς οι ίδιοι, τόσα χρόνια και με μόνη παρένθεση τους Ολυμπιακούς Αγώνες, μπορούμε να σκεφτούμε πλέον μόνο μέχρι το “Zorbas the Greek”, το μουσακά και το Συρτάκι.
Τελικά…. μέχρι εκεί μπορεί να φτάσει η σκέψη μας και το όραμά μας; Μου αρέσει που ΣΥΝΕΧΕΙΑ μας φταίνε οι Γερμανοί!! “Για αυτό μας βλέπουν ΧΥΜΑ σαν την μπεσαμέλ του Μουσακά”
